El

O gün cezalıydım. Cıvıl cıvıl havada üçüncü kattan, parkta oynayanları seyrediyordum. Toz toprak dizler, çamurlu eski top. Evet, o topu hatırlıyorum. İki ağacın arasını kale bellemiş parkta, pek sık oynardık. Sonra mahalleye bir basket sahası yaptılar. Potanın direğinin yanına taş koyup, kale yapmaya başladı herkes. Çok üzülmüştüm. Toprakta oynuyorduk ne güzel. Gerçi büyümüş, sığamaz olmuştuk küçük toprak parka. O gün neden cezalı olduğumu hatırlamıyorum, muhtemelen yine dik başlılık etmişimdir bir konuda. Ekmek almaya bile göndermemişlerdi. O sırada mahallede bir kız vardı, onu gördüm balkondan,

Elinin elime değdiği an, çokça gördüğüm gözleri gözlerimin içerisine bakarken pek de bir farklıydı. Daha yedi yaşındaydım, bulaşık reklamlarından bildiğim bir şarkı, Habannera kafamda çalıp duruyordu. Nasıl çalmasındı?